Hoeveelheden uit elk BIM-pakket: waarom IFC de neutrale basis is

Het probleem: meerdere pakketten, één bestellijst

Jij werkt met modellen uit Revit, je architect levert in Archicad aan, je toeleverancier in Tekla. Allemaal in dezelfde projectmap. Om je bestellijst en meetstaat samen te stellen, trek je schedules en lijsten uit elk pakket apart, plakt ze samen in Excel en controleert dubbel op fouten. Tot je iets mist: één post die in het ene model zit maar niet in het schedule stond. Die post valt uit de bestellijst. Drie weken later, wanneer de materialen al op het terrein horen te liggen, merk je het. Nalevering. De kraan staat stil, de transporteur moet terugkomen, de ploeg wacht. De echte schade zit niet in het dubbele werk met hoeveelheden uit BIM, maar in de stilstand die volgt.

Dat is het moment waarop bedrijven naar openBIM kijken. Niet uit ideologie, maar omdat hoeveelheden uit BIM via IFC je van die vergeten post af helpt.

De realiteit bij een uitvoerend bouwbedrijf

Bij prefab-fabrikanten en grotere aannemers komen modellen zelden uit één hand. Revit, Archicad, Tekla, Vertex BD, soms allemaal in één project. Elk pakket heeft zijn eigen schedules en export-formaten. Revit-schedules werken perfect zolang alles in Revit zit, maar zodra je een Tekla-detailmodel of een Archicad-bijdrage moet integreren, botsen de formats. Tool-specifieke exports zijn daardoor eigenlijk alleen bruikbaar bij kleinere projecten, volledig in één pakket.

Voor grotere of samengestelde projecten bouw je liever op een standaard die elke grote CAD-tool kan leveren. Dat is IFC.

IFC: een open standaard met praktische diepte

IFC is een open EN-ISO-standaard (ISO 16739) voor de uitwisseling van bouwinformatie. Niet nieuw, niet ingewikkeld: het is hoe elk groot CAD-pakket (Revit, Archicad, Tekla, Vertex BD) zegt: dit is mijn model, zo ziet het eruit, zó zijn de basishoeveelheden.

Wat je moet weten: IFC bevat niet automatisch alle hoeveelheden die je nodig hebt. Het pakket moet ze tijdens de export actief meegeven, en jij moet weten welke exportinstellingen je nodig hebt. Vertex BD stuurt zijn eigen hoeveelheden, Tekla levert volume en afmeting, Revit vereist de juiste schedule-instellingen om Property Sets mee te nemen. Maar als je eenmaal weet welke instellingen bij je workflow horen, doe je die een keer per bedrijf. Daarna levert elk model dezelfde basishoeveelheden, in dezelfde structuur, ongeacht het pakket.

Dat is de praktische waarde van IFC: niet omdat het perfect is, maar omdat het hetzelfde is.

Waarom je niet vast wilt zitten aan één pakket

De meeste bedrijven houden niet van lock-in als abstracte angst. De angst wordt concreet op het moment dat je van CAD-leverancier wilt wisselen. Stel je bouwt je hele hoeveelhedenworkflow op Revit-schedules. Je regels zitten in Revit, je Excel-export-scripts lezen Revit-kolommen, je validatie-logica kent de Revit-namen. Tot een aanleverende partij met Archicad komt, of je zelf van pakket wisselt. Ineens werken je regels niet meer. Je moet al je logica herschrijven, opnieuw testen, opnieuw trainen.

Bouw je daarentegen op IFC, dan blijft je data van jou. Je regels blijven hetzelfde. Je ERP-input blijft hetzelfde. Een nieuw pakket betekent: IFC-export anders instellen, verder niets.

Dat is niet omdat IFC puur is, maar omdat het praktisch neutraal is. Geen ideologie, gewoon geen stilstand en geen herschrijven als de omstandigheden veranderen.

Diepte en neutraliteit sluiten elkaar niet uit

Vertex BD is een goed voorbeeld. Het is een pakket met diepe houtbouwlogica, en het exporteert daarnaast standaard IFC. Koto leest Vertex BD native én IFC als open standaard. Diepte en openheid zijn dus geen tegenstellingen: je kunt diep gaan waar dat nodig is, zonder vast te komen zitten.

Het doel van IFC is niet om alle pakketten hetzelfde te maken, maar om je keuzes omkeerbaar te houden.

Configuratie die werkt: eenmalig, daarna automatisch

IFC-export instellen kost iets aan voorbereiding. Je moet begrijpen welke Property Sets je nodig hebt, welke eenheden, hoe je omgaat met overlappingen tussen modellen. Daarna zet je het eenmalig op. Eenmalig configureren, daarna automatisch.

Zo werkt het bij prefab-fabrikanten in de Benelux die dit doen: je richt de IFC-export in per bedrijf (wat doet Revit, wat Tekla, hoe lees je beide), je stelt je validatieregels in, en je zet de output door naar Excel of je ERP. Die configuratie draait dan op elk project.

Dat is niet alleen sneller dan hand-tikken, het is ook zekerheid. Een post die verdwijnt omdat iemand een veld over het hoofd zag, wordt een stuk onwaarschijnlijker.

Veelgestelde vragen over hoeveelheden uit IFC

Is IFC nauwkeurig genoeg voor bestellijsten en meetstaten?

Ja, op voorwaarde dat de export goed is ingesteld. De basishoeveelheden in IFC komen rechtstreeks uit het model. Wat ontbreekt, vang je op met regels bovenop het model.

Welke pakketten kunnen IFC exporteren?

Elk groot BIM-pakket: Revit, Archicad, Tekla en Vertex BD. IFC is een EN-ISO-standaard (ISO 16739) en in veel aanbestedingen de vereiste uitwisselingsvorm.

Verlies ik detail als ik via IFC werk in plaats van native?

Voor hoeveelheden en lijsten meestal niet. Waar extra diepte nodig is, zoals bij Vertex BD, combineer je native inlezen met IFC voor de rest.

Praktisch aan de slag

Wil je zien hoe dit werkt op je eigen modellen? Maak een gratis testaccount aan, laad je eigen BIM-model op en bekijk je hoeveelheden voordat je iets configureert. Je kunt ook meer lezen over hoeveelheden uit BIM of verkennen hoe bestellijsten uit BIM je workflow veranderen.

Of ga direct aan de slag en vraag een demo aan. Het product draait al live bij prefab-fabrikanten in de Benelux.